Reeds in de late middeleeuwen lagen ten zuiden van Liessel twee zeer aanzienlijke boerderijen op de smalle zandrug tussen Liessel en Meijel, de zgn. acces van Meijel.

Deze weg noemde men de Moosdijk (weg door het "moos" = mas, veen, moeras).

Tot in de 16^e en 17^e eeuw worden deze hoeve meermalen gesplitst: rondom de oude hoeve "Den Heitrak" met zijn grachten ontstaat een agrarische nederzetting. De bewoners van Heitrak, het noordelijk gedeelte gingen ter kerken in Liessel. De Moosdijkers, woonachtig in het zuidelijke deel , kerkten in Meijel. Neerkant ontstond als nederzetting in het gedeelten tussen Moosdijk en Heitrak in de 18^e eeuw. Met de ontginningen kreeg Neerkant een aantal voorzieningen zoals een openbareschool 1887, en een RK kerk 1893 die op November 1944 de lucht in gaat bij een Amerikaans bombardement. Neerkant werd in 1890 een zelfstandige parochie. De huidige kerk dateerd van 1957. Het dorp kent een typische vorkachtige structuur in het wegenpatroon, veroorzaakt door het feit dat men de wegen aanlegden langs in het veen aangelegde sloten. Vanaf 1890 werd de peelgrond, ten oosten van de weg Deurne Meijel, omgezet in landbouwgrond en werden er (lintbebouwing) boerderijen gebouwd langs deze weg. Na de tweede wereldoorlog is Neerkant paractisch geheel herbouwd langs de oude wegen. Het St. Vincentiushuis, gebouwd in 1915 als klooster en liefdegesticht heeft de verwoesting van de tweede wereldoorlog overleefd.